اینترنت امروز دیگر یک ابزار جانبی نیست، بلکه زیرساخت اصلی اقتصاد مدرن محسوب میشود. از ثبت سفارش و پرداختهای الکترونیکی گرفته تا بازاریابی، ارتباط با مشتری و مدیریت زنجیره تأمین، همگی وابستگی مستقیم به دسترسی پایدار به اینترنت دارند. در چنین شرایطی، هرگونه قطعی یا اختلال گسترده عملاً به معنای توقف بخشی از جریان طبیعی اقتصاد و کاهش بهرهوری بنگاههاست.
کسبوکارهای آنلاین نخستین قربانیان قطعی اینترنت هستند. فروشگاههای اینترنتی، استارتاپها، فریلنسرها و شرکتهای خدمات دیجیتال با هر ساعت قطعی، بخشی از درآمد خود را از دست میدهند. این زیان فقط محدود به فروش نیست، بلکه شامل از دست رفتن اعتماد مشتریان، کاهش اعتبار برند و مهاجرت کاربران به پلتفرمهای خارجی یا رقبای منطقهای نیز میشود.
در حوزه تجارت خارجی، اختلال اینترنت هزینههای پنهان سنگینی به صادرکنندگان و واردکنندگان تحمیل میکند. ارتباط با شرکای خارجی، ارسال اسناد، انجام تراکنشهای بینالمللی و حتی رصد بازارهای جهانی بدون اینترنت تقریباً غیرممکن است. بسیاری از صادرکنندگان اعلام کردهاند که تأخیر در پاسخگویی به مشتریان خارجی باعث لغو قراردادها یا از دست رفتن فرصتهای تجاری شده است.
از سوی دیگر، شرکتهای لجستیکی و حملونقل نیز با مشکل جدی مواجه میشوند. سامانههای رهگیری کالا، مدیریت انبارها و هماهنگی میان تولیدکننده، توزیعکننده و مصرفکننده همگی وابسته به اینترنت هستند. اختلال در این فرآیندها نهتنها هزینه عملیاتی شرکتها را افزایش میدهد، بلکه باعث تأخیر در تحویل کالا و نارضایتی گسترده مشتریان میشود.
یکی از مهمترین پیامدهای بلندمدت قطعی اینترنت، ضربه به سرمایه انسانی کشور است. نیروهای متخصص حوزه فناوری اطلاعات، برنامهنویسان و فعالان اقتصاد دیجیتال در فضایی فعالیت میکنند که نیازمند ارتباط مستمر با بازار جهانی است. تداوم محدودیتها، انگیزه این نیروها را کاهش داده و زمینه مهاجرت یا خروج آنها از فعالیت اقتصادی را فراهم میکند.
در سطح کلانتر، بیثباتی اینترنت باعث تضعیف اعتماد سرمایهگذاران میشود. هیچ سرمایهگذاری حاضر نیست در بازاری سرمایهگذاری کند که زیرساخت ارتباطی آن ناپایدار است. این مسئله بهویژه برای جذب سرمایه در حوزه استارتاپها و اقتصاد دانشبنیان بسیار حیاتی است و میتواند مسیر توسعه این بخشها را بهطور جدی مختل کند.
در مجموع، تداوم قطعی اینترنت صرفاً یک مسئله فنی یا ارتباطی نیست، بلکه یک بحران اقتصادی تمامعیار محسوب میشود که اثرات آن به شکل زنجیرهای بر تولید، اشتغال، صادرات و سرمایهگذاری نمایان میشود. در شرایطی که اقتصاد کشور نیازمند رشد، جذب سرمایه و افزایش بهرهوری است، اینترنت پایدار نه یک امتیاز، بلکه یک ضرورت حیاتی برای ادامه حیات بخشهای اقتصادی و تجاری به شمار میرود.
بنا اعلام خبرگزاری فارس، اتصال مجدد اینترنت بینالملل دیشب در در شورایعالی امنیت ملی تصویب و به وزارت ارتباطات ابلاغ شده است.
این خبرگزاری مدعی شده که وزارت ارتباطات در حال برقراری مجدد دسترسی کاربران به اینترنت بینالملل است، اما تثبیت این دسترسی به جهت پیچیدگیهای فنی نیازمند زمان است.
حوالی ظهر امروز برای دقایقی اینترنت متصل شد، اما این اتصال کوتاهمدت و ناپایدار بود و پس از حدود ۳۰ دقیقه بار دیگر قطع شد.
بهزاد اکبری، مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت نیز درباره رفع مشکلات دسترسی اینترنت بینالملل گفته بود: «انشاءالله امروز یا فردا این موضوع حل میشود»
پس از اتاق بازرگانی ایران، اتاق تعاون ایران نیز به اینترنت متصل شد.
اتاق تعاون ایران اعلام کرد در راستای «استمرار فعالیتهای اقتصادی و تجاری بخش تعاون و با مساعدت مسئولان ذیربط و هماهنگیهای انجامشده» دسترسی به اینترنت در این اتاق برقرار شده است.
پیش از این نیز دسترسی به اینترنت در ساختمانهای اتاق بازرگانی ایران فراهم شده بود. امروز نیز سازمان نظام صنفی رایانهای کشور اعلام کرد برخی از کسبوکارهای عضو این سازمان به اینترنت متصل شدهاند.
به نظر میرسد بدون اینکه خبری قطعی از اتصال اینترنت و بازگشت به شرایط پیش از ۱۸ دی برای عموم به گوش به گوش برسد، نهادهای مختلف در حال بهرهمند شدن از اینترنت طبقاتی هستند.
